Leave Your Message

Análise de casos de seguridade de gases especiais en fábricas de semicondutores: abordando as vulnerabilidades na xestión da seguridade do gas

13-10-2025

O papel crítico e os riscos de seguridade das vitrinas para gases especiais na fabricación de semicondutores

No campo altamente avanzado da fabricación de semicondutores, os gases especiais coñécense con razón como a "alma da fabricación de chips". Son esenciais para procesos clave como o gravado, a deposición e o dopado de chips. As vitrinas de gas, que almacenan e subministran estes gases críticos, son sen dúbida pezas de equipamento vitais. As consecuencias dunha fuga dunha vitrina de gas poden ser catastróficas.

Algúns poderían dicir con desdén: "É só unha pequena fuga de gas; ventilar a zona solucionará o problema". Non obstante, os gases especiais fabricados non son aire común. A maioría son "substancias formidables": moi puras, fortemente corrosivas, moi tóxicas ou inflamables e explosivas. Por exemplo, o silano, un gas de uso común, acende espontaneamente ao entrar en contacto co aire. Unha fuga, que se atopa cunha soa faísca, pode desencadear unha explosión instantánea, facendo voar fragmentos de vidro e facendo que as superficies dos armarios se queimen e deformen, envolvendo todo o laboratorio en chamas. Outros gases como o cloro e o amoníaco son moi tóxicos; mesmo en concentracións tan baixas como decenas de ppm, poden causar queimaduras na gorxa e dificultades respiratorias en cuestión de segundos. En espazos mal ventilados, isto pode levar á perda de consciencia, edema pulmonar ou incluso ser potencialmente mortal en cuestión de minutos.

Caso 1: Accidente con corrosión da vitrina de gas debido ao refluxo de gas a base de cloro

  • Resumo do accidente:O diclorosilano (SiH₂Cl₂) fluíu dunha ferramenta de deposición química cando o reactivo do sistema de eliminación superou o seu límite de uso. En consecuencia, o diclorosilano sen tratar entrou na liña de escape inflamable. Unha rotura nesta liña provocou que o diclorosilano refluíse a un armario de gas monóxido de carbono (CO), corroéndoo e provocando unha fuga externa do armario de CO (tipo de aire de retorno: cámara de emisión). Isto tamén causou corrosión no armario de gas cloro instalado enriba da cámara de emisión. A análise, baseada no po de dióxido de silicio (SiO₂) adherido e na detección de gas a base de cloro, confirmou o refluxo de diclorosilano.

  • Causas fundamentais:

    1. O detector de límite excesivo estaba inactivo.

    2. Problemas coa estrutura do conduto de escape.

    3. Descubrimento tardío do conduto de escape roto.

    4. Inspección diaria insuficiente dos armarios de gas.

    5. Inspección inadecuada do sistema de redución de emisións.

    6. Sistema de extracción compartido para a ventilación de ferramentas e instalacións.

    7. Formación insuficiente.

  • Accións correctivas:

    1. Asegurarse de que os detectores de exceso de límite estean sempre operativos, con confirmación durante as entregas diarias de quendas.

    2. Optimizar a disposición dos equipos para evitar unha tensión excesiva nos condutos de escape.

    3. Implementar inspeccións diarias exhaustivas para todas as pezas relevantes, manter rexistros de inspección e facer que os supervisores os revisen.

    4. Separar as diferentes correntes de escape.

    5. Revisar exhaustivamente os plans de formación e establecer un sistema de formación rutineira.

Caso 2: Fuga de gas cloruro de hidróxeno (HCl) dentro da vitrina de gases

  • Resumo do accidente:Durante o funcionamento dunha ferramenta de deposición química química (CVD) que xeraba HCl, comprobouse o armario de gas e o seu manómetro secundario mostraba -0,01 MPa. Escoitouse un asubío procedente do interior do armario e descubriuse gas HCl disperso/acumulado. Aínda que se activou o peche de emerxencia, o abridor da válvula do cilindro separouse, o que impediu que a válvula do cilindro se pechase completamente. Ademais, o detector de gas non activou a alarma.

  • Causas fundamentais:

    1. A fuga orixinouse nunha porca da glándula UJR entre a válvula de peche do lado de alta presión e o regulador de presión; a investigación revelou danos leves na manga UJR.

    2. O abridor da válvula do cilindro carecía de espazo libre suficiente para a altura da válvula do cilindro, o que provocou que se separase a metade da operación durante a activación do apagado de emerxencia.

    3. O fallo do detector debeuse a que o gas HCl se adhería aos contaminantes dentro da liña de mostra de PTFE que vai desde o conduto de escape ata o sensor, o que impedía a detección de fugas.

  • Accións correctivas:

    1. Substituíuse o armario de gas, xa que non se puido determinar a causa nin o momento do dano menor na xunta UJR.

    2. Configuracións estandarizadas de válvulas de cilindro para tipos que cumpren totalmente as especificacións do fabricante do armario de gas.

    3. Substituíuse a liña de mostraxe da detección de gas e recolocouse o sensor (axustando a distancia).

Os perigos das fugas nos armarios de gases especiais de Fab abarcan múltiples frontes: seguridade das vidas humanas, seguridade da produción, seguridade ambiental e impacto económico. A súa gravidade non se pode esaxerar.

Os fabricantes de semicondutores deben priorizar a xestión da seguridade dos armarios de gas. Isto implica mellorar as inspeccións e o mantemento diarios, instalar sistemas avanzados de detección de fugas e alarma, desenvolver plans de resposta a emerxencias sólidos e realizar unha formación rigorosa en materia de seguridade para todo o persoal. Estas medidas garanten unha resposta rápida e eficaz a emerxencias como as fugas dos armarios, minimizando os posibles danos.

En definitiva, a seguridade é a pedra angular do desenvolvemento corporativo. Só garantindo a seguridade as empresas poden lograr un crecemento sostible. A xestión da seguridade dos armarios de gas incorpora fundamentalmente o principio de "reverencia pola vida e atención meticulosa aos detalles". Só garantindo que cada parafuso, cada peza de tubo e cada inspección se realice correctamente pódense previr accidentes na súa orixe, transformando laboratorios e talleres industriais en contornas verdadeiramente seguras para a produción e a investigación.